Blog o Japonii. Japoneczka

Szukając książki dla mojej chrześniaczki, małej czarnej japoneczki, w moje ręce wpadła baśń wydawnictwa Media Rodzina: Tatsu Taro, syn smoka, Miyoko Matsutani.

Ta japońska baśń została uhonorowana nagrodę im. H. Ch. Andersena i przetłumaczona na wiele języków. W polskiej wersji ma barwne obrazki, czcionki wschodnie, tytuły pisane od góry w dół i tłumaczenia z przypisami. Zaczęłam już poszukiwania oryginalnej wersji japońskiej.

Opowiada historię Tatsu (co po japońsku znaczy smok), Taro - chłopca, którego interesuje wyłącznie zabawa. Wychowuje go babcia, a mama zniknęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Babcia pozwala mu na lenienie się przez cały dzień oraz gotuje mu jego ulubione danie – dango (rodzaj japońskich klusek na parze). Tymczasem sama ciężko pracuje, urabia sobie ręce po łokcie, byle tylko wnuk nie zaznał głodu.

Pewnego dnia wszystko się zmieniło. Główny bohater spotkał dziewczynkę o imieniu Aya. Od tego dnia spotykali się codziennie, razem szli w góry i bawili się. Tatsu Taro urządzał dla zwierząt zapasy sumo, a Ayo grała na flecie. Kiedy jednak Ayę porywa Czerwony Diabeł, zazdrosny o jej grę, Tatsu Taro wyrusza po przyjaciółkę. Chce również poznać tajemnicę zniknięcia matki, która towarzyszy mu od dzieciństwa i zrozumieć dlaczego jest związany ze smokiem. Podczas tej podróży uczy się, dojrzewa, umie odróżnić dobro od zła, poznaje smak pracy i upór w dążeniu do celu.

Z książki dowiadujemy się jak smakują owoce: akebi, kaki, z czego robi się dango, czym jest sumo, jak wyglądają pola ryżowe i kimona. Odkryjemy w niej cały urok i klimat nietypowej Japonii. Polecam, nie tylko dla dzieci!

Tatsu Taro, syn smoka
Autor: Miyoko Matsutani
Tłumaczenie: Zbigniew Kiersnowski
Wydawnictwo Media Rodzina, Poznań 2010
Stron 120.

Zobacz też:

1. Tsubota Yoshifumi „Miyoko”
2. Rok Wodnego Smoka Tatsudoshi