Blog o Japonii. Japoneczka

Na całym świecie sprzedał kilkanaście milionów książek (u nas aż 600 tysięcy), po które ustawiają się w księgarniach kolejki porównywalne z tymi pojawiającymi się przed premierami nowych tomów sagi Zmierzch. Czytelnicy go kochają, inni pisarze zazdroszczą sukcesu, krytykują i zarzucają mu nieudolne kopiowanie, tanie chwyty i banał. Jest jednym z najważniejszych kandydatów do literackiego Nobla. Jak on to robi? W Japonii pisarz to mistrz i nauczyciel, specjalista od życia, od wszystkiego. Haruki Murakami, bo o nim mowa, to specjalista od rekordów, zarówno tych literackich, jaki i sportowych.

Read the rest of this entry »

Japończycy lubią się bać. Straszne opowieści o duchach, demonach i zjawach cieszyły się u nich zawsze dużą popularnością. Wszystkie te potwory możemy nazwać zbiorczo mianem youkai 妖怪 lub bakemono 化け物. To nadnaturalne stwory-potwory, istoty występujące w japońskiej mitologii i tradycjach ludowych.

Read the rest of this entry »

Autostopem przez Kraj Kwitnącej Wiśni wybrałam się razem z Willem Fergusonem, autorem książki W drodze na Hokkaido. Will uświadamia nas, że podróżowanie po Japonii jest drogie. Biorąc pod uwagę już i tak wysokie koszty wyjazdu, każdy nocleg, bilet na komunikacje międzymiastową (nawet po wykupieniu JR Pass) albo jedzenie, potrafią skutecznie odchudzić portfele turystów. Tymczasem wcale tak być nie musi! Można taniej, weselej, a przede wszystkim ciekawiej.

Read the rest of this entry »

Gekiga (z japońskiego dramatyczne rysunki), to podgatunek mangi skierowanej do dorosłego czytelnika. Gekiga podejmuje poważniejszą tematykę, tj. obyczajowo-społeczną, polityczną, kryminalną albo erotyczną. Termin gekiga stworzył Yoshihiro Tatsumina, na przełomie lat 50-60 XX wieku, aby odróżnić swoje prace od zwykłej mangi, która w tamtym okresie skierowana była głównie do dzieci i młodzieży. Prace Yoshihiro różniły się przede wszystkim tym, że opisywały rzeczywistość w zupełnie innym stylu graficznym, bardziej realistycznym, bez charakterystycznych wielkich oczu, gagów i cech stylistycznych. Termin ten uważany był ówcześnie jako przeciwieństwo do słowa manga. Z biegiem czasu Gekiga zyskiwała na popularności oraz coraz bardziej wpływała na inne rodzaje mangi, jak np. Shōnen-manga (przeznaczona głównie dla chłopców).

Read the rest of this entry »

W dniu 3 czerwca 2011 roku odbyła się konferencja naukowa pt. NEOAzja problemy społeczne Środkowego i Dalekiego Wschodu. Zorganizowało ją Dalekowschodnie Koło Naukowe założone przez studentów i doktorantów Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Spotkanie dotyczyło głównie problemów o charakterze społecznym, dotykającym krajów Azji Centralnej, Południowej, Wschodniej oraz Południowo Wschodniej. Dla tych osób, które nie mogły wziąć udziału w tym spotkaniu, polecam ciekawy referat wygłoszony przez Pana Łukasza Kosowskiego, zatytułowany: Przestępczość zorganizowana w japońskim wydaniu – Yakuza. Read the rest of this entry »

Kraj Kwitnącej Wiśni jest znany z tradycji czczenia wielu bogów. Mitologia japońska obfituje w liczne bóstwa, do których mieszkańcy zanoszą swe modlitwy. Choć bóstw jest wiele, uważa się że niektóre z nich są ważniejsze od pozostałych. Zobaczmy jacy to są bogowie.

Amatersu to bogini słońca i jedna z najważniejszych mitycznych bogiń. Pewnego dnia Amaterasu i jej brat Susanoo chcieli się przekonać które z nich jest silniejsze. Gdy Susanoo rzucił kucykiem w stronę Amaterasu, ta z przerażenia ukryła się w jaskini. W tym momencie na świecie zapanowała ciemność.
Read the rest of this entry »

Read the rest of this entry »

Dlaczego Japonia tak mnie pociąga?

Najkrócej i najprościej można powiedzieć – Japonia. Od razu nasuwają się jednak następne pytania i stajemy po raz kolejny przed zagadką [...].

Odległe kultury często służą poszukującym artystom, wychowanym we własnej tradycji, za punkt odniesienia i źródło inspiracji. Z polskiej, albo szerzej – zachodniej, perspektywy Japonia jawi się często jako skarbnica zapomnianych, zaginionych wzorców estetycznych, które trzymają w ryzach swawolnych eksperymentatorów i, narzucając dyscyplinę, chronią przed osuwaniem się w pretensjonalną egzotyczność i powierzchowne efekciarstwo. Read the rest of this entry »