Jestem zafascynowana Japonią od wielu lat. Szczególnie interesują mnie niezwykłości tego kraju, ciekawe wydarzenia, kultura, wierzenia, tradycja oraz nowinki technologiczne.
Postanowiłam, że swoimi odkryciami będę się dzielić z szerszą rzeszą odbiorców, stąd wziął się pomysł na prowadzenie bloga o Japonii.
Moim największym marzeniem jest zwiedzić Kraj Kwitnącej Wiśni, a potem opowiedzieć Wam o swoich doznaniach.
Życzę przyjemnego surfowania :-)
Najsłynniejsza ikona kawaii, rozpoznawalna po obu stronach Pacyfiku, to Hello Kitty, czyli biała kotka o dużych oczach, która nie posiada ust. Ma nieproporcjonalną głowę w stosunku do reszty ciała, łapki pozbawione palców i nogi bez stóp oraz nos jak guziczek. Ubrana jest w sukienkę i nosi kokardkę na uchu lub kwiatuszek. Read the rest of this entry »
Jak mijają wakacje? Czy pogoda bardzo przeszkadza w realizacji wakacyjnych planów? No cóż – trzeba zacisnąć zęby i znaleźć coś, czym można by się zająć… Polecam ciekawą wystawę w Gagosian Gallery w Londynie przedstawiającą najnowsze obrazy i rzeźby Takashi Murakamiego, zatytułowane 3-Metrowe Dziewczyny.
W tej wystawie zobaczymy obok gigantycznych genitaliów żeńskich i męskich (z pozłacanym penisem) na czele – 3-metrową lalkę z wielkim biustem i wyjątkowo uroczą pielęgniarkę. Read the rest of this entry »
Lato w Japonii to pyszne agarowe desery z owocami i ufoludy o smaku zielonej herbaty, cykady wielkie i hałaśliwe, gorące noce, przelotne deszcze i słońce w aureoli w postaci wilgotnej mgiełki. Lato to również czas niezwykłych festiwali w Japonii.
7 dzień, 7 miesiąca – wiecie co to znaczy? To święto Tanabata, które upamiętnia historię gwiazd Altair i Vega i jest jednocześnie japońskim świętem zakochanych. Chciałabym znaleźć się teraz w Kraju Kwitnącej Wiśni…
Dawno, dawno temu, w pięknym pałacu żyła sobie tkająca księżniczka – Orihime, która była córką króla niebios – Tenkō. Read the rest of this entry »
Autostopem przez Kraj Kwitnącej Wiśni wybrałam się razem z Willem Fergusonem, autorem książki W drodze na Hokkaido. Will uświadamia nas, że podróżowanie po Japonii jest drogie. Biorąc pod uwagę już i tak wysokie koszty wyjazdu, każdy nocleg, bilet na komunikacje międzymiastową (nawet po wykupieniu JR Pass) albo jedzenie, potrafią skutecznie odchudzić portfele turystów. Tymczasem wcale tak być nie musi! Można taniej, weselej, a przede wszystkim ciekawiej.
Gekiga (z japońskiego dramatyczne rysunki), to podgatunek mangi skierowanej do dorosłego czytelnika. Gekiga podejmuje poważniejszą tematykę, tj. obyczajowo-społeczną, polityczną, kryminalną albo erotyczną. Termin gekiga stworzył Yoshihiro Tatsumina, na przełomie lat 50-60 XX wieku, aby odróżnić swoje prace od zwykłej mangi, która w tamtym okresie skierowana była głównie do dzieci i młodzieży. Prace Yoshihiro różniły się przede wszystkim tym, że opisywały rzeczywistość w zupełnie innym stylu graficznym, bardziej realistycznym, bez charakterystycznych wielkich oczu, gagów i cech stylistycznych. Termin ten uważany był ówcześnie jako przeciwieństwo do słowa manga. Z biegiem czasu Gekiga zyskiwała na popularności oraz coraz bardziej wpływała na inne rodzaje mangi, jak np. Shōnen-manga (przeznaczona głównie dla chłopców).
W mieszkańcach kraju kwitnącej wiśni drzemie wieczne dziecko. Dorośli zawsze znajdą czas na jakąś zabawę, paradę albo festiwal. Zatem zobaczmy jak się bawią w miesiącu maju.
Jednym z ważniejszych świąt majowych jest Festiwal Sanja Matsuri lub Sanja Festival. Odbywa się on w shintoickiej świątyni Asakusa Jinja w trzecią niedzielę maja i poprzedzającą ją sobotę oraz piątek. Read the rest of this entry »
Tańce japońskie to szeroki wachlarz stylów, począwszy od narodowych tańców tradycyjnych z pogranicza tańca i spektaklu, takich jak nõ i kabuki do form importowanych, takich jak balet, taniec nowoczesny i współczesny. Część japońskich artystów zbuntowała się przeciwko amerykanizacji Japonii, która chcąc odzyskać równowagę po stratach II Wojny Światowej, naśladowała styl życia międzynarodowej potęgi, odrywając się od rodzimych korzeni. W ten sposób zrodziło się butoh.
Malarstwo japońskie swoje początki datuje w późnym okresie epoki Heian (794-1185, zwoje e-maki, malarstwo rodzajowe ukiyo-e). Twórczość malarzy-artystów rozwijała się konsekwentnie aż do dojrzałej epoki Edo (1603-1868, kolorowy drzeworyt). Od tego czasu szybko rozwija się i upowszechnia najpopularniejsza odmiana grafiki, przedstawiająca życie codzienne domów publicznych i teatrów. W okresie Meiji (1868-1912) Japonia otworzyła się na kontakty handlowe z Zachodem – szczególnie bliskie z Wielką Brytanią i Prusami. Do tych właśnie krajów docierały pierwsze japońskie dzieła sztuki, m.in drzeworyty.
Wiosna już na dobre zagościła wśród nas. Na drzewach pojawiły się pąki, w ogródkach i na miejskich trawnikach żółte forsycje, a i ptaszki weselej ćwierkają.
Przełom marca i kwietnia to dla Japonii pora kwitnienia wiśni. Co roku Japończycy wypatrują kwiatów, a potem media ogłaszają oficjalnie, że to już się dzieje.
Read the rest of this entry »
![It originates on the misfortune day [Red tongue day]. Besides, it is assumed the misfortune by the good luck only until about 1 PM of 11 AM. It takes care about the origin of fire and cutlery. The thing that [Death] is associated in a word is noted.](http://www.japoneczka.pl/wp-content/plugins/koyomi/image/roku5.gif "It originates on the misfortune day [Red tongue day]. Besides, it is assumed the misfortune by the good luck only until about 1 PM of 11 AM. It takes care about the origin of fire and cutlery. The thing that [Death] is associated in a word is noted.")
はじめまして
どうぞよろしく
Loading ...