Blog o Japonii. Japoneczka

Gekiga (z japońskiego dramatyczne rysunki), to podgatunek mangi skierowanej do dorosłego czytelnika. Gekiga podejmuje poważniejszą tematykę, tj. obyczajowo-społeczną, polityczną, kryminalną albo erotyczną. Termin gekiga stworzył Yoshihiro Tatsumina, na przełomie lat 50-60 XX wieku, aby odróżnić swoje prace od zwykłej mangi, która w tamtym okresie skierowana była głównie do dzieci i młodzieży. Prace Yoshihiro różniły się przede wszystkim tym, że opisywały rzeczywistość w zupełnie innym stylu graficznym, bardziej realistycznym, bez charakterystycznych wielkich oczu, gagów i cech stylistycznych. Termin ten uważany był ówcześnie jako przeciwieństwo do słowa manga. Z biegiem czasu Gekiga zyskiwała na popularności oraz coraz bardziej wpływała na inne rodzaje mangi, jak np. Shōnen-manga (przeznaczona głównie dla chłopców).

Read the rest of this entry »

Początek roku, to najlepszy czas na rozpoczęcie nauki języka japońskiego! Studiować język można na wiele sposobów – od siebie polecam oglądanie japońskich anime – dzięki nim można uczyć się języka, jednocześnie dobrze się bawiąc. Jeśli nie masz wyrobionego słuchu, też nic nie szkodzi, możesz nadal oglądać anime z napisami. W ten sposób, jeśli pojawią się słowa, których nie będziesz znał, możesz po prostu zerknąć na napisy.

Anime, to japoński film animowany oparty na mandze (komiks). Charakterystycznymi cechami anime są nienaturalne duże oczy oraz imponujące fryzury. To Japonia jako pierwsza odniosła sukcesy w czasach II Wojny Światowej w produkcji filmów animowanych.

Read the rest of this entry »

W najnowszym wydaniu Polityki (nr 15 (2751) z dnia 2010-04-10; s. 56-57) przeczytałam artykuł Pana Janusza Wróblewskiego, który przeprowadził rozmowę z Hayao Miyazaki (69 lat), japońskim twórcą filmów animowanych, rysownikiem, twórcą komiksów, którego najnowszy film Ponyo pojawił się w Polsce na DVD.

Hayao Miyazaki urodził się w 5 stycznia 1941 roku w Tokio, drugi spośród czterech braci. Jego ojciec Katsuji Miyazaki był dyrektorem fabryki Miyazaki, która produkowała stery do samolotów wojskowych, a matka była surową intelektualistką. W latach 1947 Hayao rozpoczął naukę w szkole podstawowej. W tym samym też roku jego matka zachorowała na gruźlicę, choroba trwała do 1955 toku (film TONARI NO TOTORO – MÓJ SĄSIAD TOTORO jest pod pewnymi względami dedykowany matce). W latach 1953-55 Hayao skończył szkołę podstawową i dostał się do liceum. W tym okresie zobaczył pierwszy film anime i zaczął się interesować tym rodzajem sztuki. Postanawia zostać mangaką, ale dotąd rysował tylko samoloty i statki, nie potrafi rysować ludzi. W latach 1959-1962 Hayao kończy wyższą szkołę średnią i dostaje się na studia na uniwersytecie Gakushuin, na ekonomię. W 1963 roku kończy studia i rozpoczyna swoją pierwszą pracę w Toei Douga. W roku 1964 roku poznaje Akemi Ota, również animatorkę w Touei, a następnie w październiku żeni się z nią. Hayao Miyazaki opuszcza Touei Animation w roku 1970 i przenosi się do studia A-Pro. Rok później wyjeżdża do Szwecji wraz z prezydentem Tokyo Movie Yutaka Fujioka, aby zapewnić wytwórni prawa do adaptacji znanej powieści. Nic z tego nie wychodzi, ale odtąd rozpoczyna się początek podróży Miyazakiego po świecie. W 1980 roku Miyazaki zostaje głównym instruktorem nowych animatorów w Telecom. Wreszcie w roku 1983 roku pojawia się projekt jednego z najsłynniejszych i najlepszych filmów Miyazakiego: KAZE NO TANI NO NAUSICAÄ, który od razu po wejściu do kin został przebojem. W roku 1985 w Musashino powstaje sławne Studio Ghibli, stworzone przez Miyazakiego. Aż do 1995 roku trwają prace nad MONONOKE HIME i gdy tylko wchodzi do kin staje się największym hitem roku zarabiając ponad 160 mln dolarów. Zaś KSIĘŻNICZKA MONOKE była pierwszym filmem rysunkowym zakwalifikowanym do konkursu w Berlinie, gdzie otrzymała Nagrodę Specjalną w 1998 roku. W 2002 jego najnowszy film SPRITED AWAY zdobył Złotego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie. W proteście przeciwko wojnie w Iraku nie odebrał Oscara, którego otrzymał w 2003 roku za SPRITED AWAY: W KRAINIE BOGÓW. Jego najnowsza produkcja PONYO przyniosła w Japonii 164 mln dol. zysku, stając się tam najpopularniejszym filmem sezonu.

Read the rest of this entry »

W dniach 25-28 marca 2010 w Tokio odbyły się największe na świecie targi anime – Tokyo International Animation Fair. Trwająca 4 dni wystawa przyciągnęła ponad 130 tysięcy zwiedzających. Targom towarzyszyły wykłady, spotkania twórców, producentów i dystrybutorów anime. W tym roku ponad 200 firm związanych z anime i organizacji z całego świata brało udział w targach.

Pierwsza taka impreza odbyła się w 2002 roku jako Tokyo        International Anime Fair 21. Impreza odbywa się w Tokyo International Exhibition Center (jednym z największych ośrodków kongresowo-wystawienniczych w obrębie miasta). Przez dwa pierwsze dni powszednie targi otwarte są dla członków przemysłu i prasy, a ostatnie dwa dni są zwykle zaplanowane na weekend i otwarte dla publiczności. Główną atrakcją są budki japońskich firm produkcyjnych, takich jak Toei Animation, Bandai Namco i Tezuka Productions, jak również firm zagranicznych z całego świata. Wydarzenie jest wspierane przez agencje rządowe w Japonii. Przewodniczący tego wydarzenia jest gubernator Tokio, polityk, pisarz -  Shintaro Ishihara. Choć targi anime w Tokio nie mają takiej długiej historii, nagrody tam przyznawane, zarówno krajowe, jak i zagraniczne są bardzo cenione w branży.

Read the rest of this entry »

We Wrocławskim klubie Formaty dnia 27 lutego 2010 roku o godzinie 15:30 będziemy mogli doświadczyć na sobie wyjątkowości Japonii. Będą pokazy sztuki walki mieczem – iaido, potrawy orientalne – degustacja sushi, ceremonia herbaciana, dowiemy się o cosplayu i zobaczymy jego przejawy w Polsce, a także przekonamy się czym naprawdę jest manga i anime nie tylko dla Japończyka.

Plan dnia :
15:30 – otwarcie Wieczorka Japońskiego
16:00 – 16:45 – Pogawędka o Japonii. Prowadzący: Hajime Watanabe, Aleksandra Sierota, Kamil Andrasz
17:00 – 17:30 – Krótki panel łamiący stereotypy o mandze i anime. Prowadzący: Krzysztof Sieja
17:30 – 18:30 – Pokaz Cosplay. Prowadzący: Laura Jankowiak
18:30 – 19:30 – Ceremonia parzenia herbaty oraz degustacja sushi
19:30 – 20:30 – Pokaz Sztuk Walki

W dniach 11-21.02.2010 odbył się w Berlinie 60. Międzynarodowy Festiwal Filmowy.

Zostały tam pokazane takie filmy:

- Kenta to Jun to Kayo chan no kuni (reż. Omori Tatsushi). Film opowiada swoją historię w przeważającej części przez twarze, które nie są w stanie ukryć emocji.
- Kyoto Uzumasa monogatari (reż. Yamada Yōji, Abe Tsutomu). Do swojej pracy reżyser zaprosił studentów, by sami zobaczyli jak wygląda praca przy tego typu produkcjach. Film przed wszystkim opowiada historię miłości, która zastanawia się nad utrwaleniem tradycji. Ale przede wszystkim jest deklaracją miłości  miasta Kioto.
- Paredo (reż. Isao Yukisada). Nagrodzony na festiwalu nagrodą FIPRESCI.
Sona, mo hitori no watashi (reż. Yang Yonghi). Opowiada historię rodziny, która odbywa się między Japonią, a Koreą Północną. Film opowiada o tęsknocie za prawdziwą ziemią wspólną, a jednocześnie o świadomości, że w zasadzie ona nie istnieje.
- Yuki & Nina (reż. Nobuhiro Suwa, Hippolyte Girardot). Głównie dla młodszej widowni.
- Otōto (reż.Yōji Yamady). Historia japońskiej rodziny, która po śmierci jednego z jej członków trapiona jest tragediami i wpadkami.
- Aramaki (reż. Isamu Hirabayashi). Krótkometrażowy filmik.
- Caterpillar (reż. Koji Wakamatsu). Najlepszą aktorką została uznana Shinobu Terajima. Japonka otrzymała nagrodę Srebrnego Niedźwiedzia za występ w tym filmie.
- Goruden Suramba (reż. Yoshihiro Nakamura). O zabójstwach, którego celem jest wybranie nowego premiera.
- Chiketto Uriba no Sakurai-san (reż. Donghoon Kim). Pełny fantastycznych zdjęć i ujęć. Przy współpracy z Koreą Południową.
- Kanikōsen (reż. Hiroyuki Tanaka). Opowiada o wyzysku z pracy z 1929 roku.
- Kawa no soko kara konnichi wa (reż. Ishii Yuya). Film pokazuje kwestie społeczne i role związane z płcią.

Podczas Festiwalu były zaprezentowane także japońskie filmy animowane:

- Samā Wōzu (reż. Mamoru Hosoda).  Zwycięzca na 9. Tokyo Anime Awards.
- Uchū Show e Yokoso (reż. Koji Masunari). Jedno z dzieci ma tajemniczą substancję w kieszeni, która jest pożądana w całym wszechświecie, a także jest integralną częścią japońskiej kuchni.
- Akai Mori no Uta (reż. Akihito Izuhara). Trwa tylko 6 minut.

Uniwersytet Meiji w centrum Tokio planuje otworzyć w 2014 roku bibliotekę mangi. Znajdzie się w niej dwa miliony tytułów mangi, anime, rysunków, komiksów, gier video, książek, magazynów, oprogramowania, konsoli, figurek i innych artefaktów przemysłu animowanego. Uniwersytet planuje uruchomić bibliotekę w pięciopiętrowym budynku o powierzchni 8500 metrów kwadratowych. Nie wiadomo wciąż czy zostanie w tym celu wybudowana nowa placówka, czy uniwersytet poświęci jeden z już istniejących obiektów. Projektanci rozważają możliwość umieszczenia muzeum i kina w sąsiedztwie biblioteki.

Będzie ona dostępna zarówno dla badaczy zjawiska kulturowego mangi oraz dla fanów z Japonii i za granicy. Według twórców pomysłu, nadszedł czas, aby naukowcy zwrócili uwagę na mangę jako część kultury japońskiej.

Jeszcze przed utworzeniem biblioteki 31 października trafi tam 149 tysięcy komiksów (opublikowanych nawet przed II wojną światową) w celu sprowokowania uczonych. Rząd Japonii postanowił przeznaczyć na ten cel prawie 11.7 miliardów jenów czyli około 128 milionów dolarów.

Źródło: Anime News Network

Kousuke Sugimoto robi różne rzeczy około animacji wideo, ale mnie przede wszystkim ujął swoim animowanym teledyskiem. Polecam zobaczyć: