Wyobraźcie sobie, że pośrodku sali w galerii stoi barek bez okien, którego jedynych drzwi strzeże pani z obsługi. Wchodzisz do środka i znajdujesz
się w zupełnie nowej przestrzeni, która rozciąga się w nieskończoność, w każdą stronę. Jest ciemno, ale otaczają cię tysiące świateł. Lekko migoczą. Znajdujesz się jakby w centrum nieskończonego wszechświata, zawieszonego w nieograniczonej przestrzeni. Przechadzasz się po wąskiej rampie, a pod tobą jest woda, która powoduje uczucie zawieszenia w bezkresie. Tak wyglądała jedna z najsławniejszych instalacji Yayoi Kusamy, którą można było zobaczyć w 2004 roku w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie.
loading...


![It is assumed that calm is good for everything, and is assumed the game of skill and the urgent business to have to avoid it. It is said, [It is bad in the morning, and it is good in the afternoon]. It is assumed that calm is good for everything, and is assumed the game of skill and the urgent business to have to avoid it. It is said, [It is bad in the morning, and it is good in the afternoon].](http://www.japoneczka.pl/wp-content/plugins/koyomi/image/roku2.gif)